اگر در هر دو ركعت به حمد اكتفا كنى نيز جايز است همچنان كه در ساير نوافل . و سزاوار آنست كه قرائت را در نافلهء مغرب و جميع نوافل شب بلند بخوانى ، و بعد از فارغ شدن از آن دو ركعت اول اين دعا بخوان : [ دعاى ميان ركعات نافلهء مغرب ] اللّهمّ انّك ترى و لا ترى ، و انت بالمنظر الاعلى ، و انّ اليك الرّجعى و المنتهى ، و انّ لك الممات و المحيى ، و انّ لك الآخرة و الاولى . اللّهمّ انّا نعوذ بك أَنْ نَذِلَّ وَ نَخْزى ، و نأتى ما عنه تنهى . اللّهمّ انّى اسألك ان تصلّى على محمّد و آل محمّد ، و اسألك الجنّة برحمتك ، و استعيذ بك من النّار بقدرتك ، و اسألك من الحور العين بعزّتك ، و ان تجعل اوسع رزقى عند كبر سنّى ، و احسن عملى عند اقتراب اجلى ، و اطل في طاعتك و ما يقرّب منك و يحظى عندك و يزلف لديك عمرى ، و احسن في جميع احوالى و امورى معرفتى « 1 » ، و لا تكلنى الى احد من خلقك ، و تطوّل علىّ بقضاء جميع حوايجى للدّنيا و الآخرة ، و ابدأ بوالدىّ و ولدى و جميع اخوانى المؤمنين في جميع ما سألتك لنفسى ، برحمتك يا ارحم الرّاحمين . [ خداوندا تو مىبينى و ديده نمىشوى ، و تو در نظرگاه بلند هستى ، و بازگشت و آخر كار بسوى توست ، و مرگ و زندگى بدست توست ، و آخرت و دنيا از براى توست . خداوندا به تو پناه مىبريم از اينكه خوار و بىياور شويم و آنچه را نهى فرموده‌اى به كار گيريم . خداوندا از تو مىخواهم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى ، و بهشت را از روى رحمتت درخواست دارم ، و با قدرتت از آتش دوزخ به تو پناه مىآورم ، و به عزتت حور العين از تو مىخواهم ، و اينكه فراخ‌ترين روزيم را در ايام پيريم ، و نيكوترين اعمالم را به هنگام نزديك شدن اجلم قرار دهى ، و عمرم را در راه طاعت و آنچه كه بسوى تو نزديكى مىآورد و موجب بهره‌بردارى نزد توست و مرا به پيشگاهت نزديك مىسازد طولانى سازى ، و شناختم را در همهء احوال و امورم

--> ( 1 ) در حاشيهء يك نسخه « معونتى » است ، يعنى : در همهء احوال و امورم نيكو ياريم رسان .